30 Feiten Over The Last of Us (computerspel)

Heb je ooit het gevoel gehad dat een spel je niet alleen laat spelen, maar ook laat voelen? The Last of Us is precies dat soort ervaring. Het combineert een hartverscheurend verhaal met een wereld die tot in de kleinste details klopt. Of je de game nu op de PlayStation 3 speelde of net de remake op de PC hebt uitgeprobeerd, er zit altijd meer achter dan je denkt.

De ontstaansgeschiedenis en ontwikkeling

1. De ontwikkeling van The Last of Us begon in 2009, kort na de release van Uncharted 2. Neil Druckmann en Bruce Straley wilden een spel maken dat draaide om een relatie, niet om een held.

2. Het eerste concept heette "Project Thing" of "T1". Het team had nog geen naam voor de schimmelziekte. De term "Cordyceps" kwam pas later in het proces.

3. Neil Druckmann schreef het verhaal oorspronkelijk als een film. Hij had een script van 80 pagina's klaar voordat hij het bij Naughty Dog indiende. Het spel duurt ongeveer 15 uur, de filmversie zou nooit zo diep zijn geweest.

4. De makers lieten zich inspireren door de documentaire "Planet Earth", waarin een mier wordt overgenomen door een schimmel. Dat ene shot vormde de basis voor de hele infectie.

5. In 2011 lekte een vroege versie van de game uit op internet. De trailer toonde een heel andere Ellie: ze was stiller en leek minder eigenwijs. Druckmann herschreef haar personage volledig nadat actrice Ashley Johnson auditie deed.

6. Het budget van The Last of Us wordt geschat op ongeveer 20 tot 30 miljoen dollar. Dat is veel voor een nieuwe franchise, maar Naughty Dog kreeg alle tijd van Sony.

7. De originele soundtrack werd gecomponeerd door Gustavo Santaolalla. Hij gebruikte alleen akoestische instrumenten, zoals een charango en een ronrocco, om de rauwe sfeer te versterken.

8. Het spel verscheen op 14 juni 2013 exclusief voor de PlayStation 3. Binnen drie weken waren er al 3,4 miljoen exemplaren verkocht.

De personages en hun stemmen

1. Ashley Johnson (Ellie) en Troy Baker (Joel) namen hun dialogen vaak samen op in dezelfde ruimte. Dat is ongebruikelijk in de gamewereld, maar het zorgde voor natuurlijkere interacties.

2. Om de emoties echt te laten voelen, liet regisseur Bruce Straley de acteurs soms fysiek door de scènes lopen. Ze kropen door echte modder en klommen over obstakels in de studio.

3. Het personage Ellie is deels gebaseerd op de dochter van Neil Druckmann. Hij zei dat haar vastberadenheid en koppigheid rechtstreeks uit zijn eigen gezin kwamen.

4. Tess, gespeeld door Annie Wersching, had in een vroege versie een veel grotere rol. Ze zou pas halverwege het spel sterven, maar het team besloot haar dood vroeger te laten plaatsvinden om de inzet te verhogen.

5. De acteur van Joel, Troy Baker, improviseerde een aantal regels. De bekende zin "You have no idea what loss is" is deels door hem aangepast tijdens de opname.

6. Merle Dandridge, die Marlene speelt, is de enige acteur uit de game die ook in de HBO-serie dezelfde rol vertolkt. Zij nam in 2022 opnieuw de rol op zich.

7. Het uiterlijk van Joel is gemodelleerd naar een medewerker van Naughty Dog. De man heet Rudi Schade en werkt als conceptartist. Hij was verbaasd toen hij zijn eigen gezicht in de game zag.

De wereld en locaties

1. De game speelt zich af in 2033, twintig jaar na de uitbraak. De makers kozen voor deze tijdsprong zodat de wereld er verlaten uitzag, maar nog herkenbaar.

2. Boston in het spel is gebaseerd op echte straten en gebouwen. Het team reisde naar Boston om foto's te maken van de wijk South End en het Massachusetts State House.

3. De universiteit in het spel, Eastern Colorado University, bestaat niet echt. Het team gebruikte de campus van de University of Colorado in Boulder als visuele referentie.

4. De giraffe in de finale is geen toeval. Naughty Dog plaatste het dier er bewust in als symbool van hoop en een nieuwe wereld. Het was een van de laatste scènes die werd toegevoegd.

5. In het hoofdstuk "The Suburbs" staat een oude bus met de tekst "Hunters, stay out". Dit is een verwijzing naar de film "The Road", die een grote invloed had op de toon van het spel.

6. De zomer in de game beslaat het grootste deel van het verhaal. De makers gebruikten de seizoenen om de emotionele toon te bepalen: lente voor hoop, herfst voor verlies, winter voor overleving.

Gameplay en verborgen details

1. Er is geen enkel laadscherm in het spel. De makers gebruikten vloeiende overgangen, zoals het openen van een deur of het klimmen door een gat, om de illusie van een doorlopende wereld te creëren.

2. De vijanden, de Geïnfecteerden, hebben vier stadia. De Clicker is stadium twee. In stadium vier, de Bloter, is het lichaam volledig bedekt met schimmel en kan het niet meer zien.

3. Je kunt bijna elk voorwerp in de game gebruiken om te knutselen. Een schaar en een lapje stof worden een medikit. Een pijp en kruit worden een bom. Het knutselen gebeurt in real-time, niet in een menu.

4. Ellie kan tijdens bepaalde gevechten niet worden geraakt door vijanden. Dit is een bewuste keuze: de makers wilden dat spelers zich om haar bekommerden, niet dat ze steeds opnieuw moesten laden.

5. Er zit een verborgen easter egg in de game: als je tijdens het hoofdstuk "The Suburbs" een bepaalde koffer opent, vind je een brief van een personage uit Uncharted. Het is een knipoog naar de andere serie van Naughty Dog.

6. De game heeft geen traditionele "game over" schermen. Als Joel sterft, zie je alleen een zwart scherm met een klein icoontje. Geen tekst, geen score. Het moet voelen als een onderbreking, niet als een straf.

7. De vuurwapens in het spel zijn gebaseerd op echte modellen, maar de makers gaven ze een eigen naam. Zo heet het jachtgeweer de "Hunting Rifle" en de revolver de "Revolver". Simpel, maar effectief.

8. In de multiplayer-modus, genaamd "Factions", kun je een clan opbouwen. De leden van je clan zijn niet alleen cijfers: ze krijgen namen en je moet ze voeden en verzorgen. Als je verliest, sterven ze permanent.

9. De credits van het spel bevatten een verborgen audiofragment. Als je de aftiteling helemaal uitzit, hoor je Joel en Ellie lachen. Het is het enige moment in het spel waar ze echt ontspannen zijn.

Waarom deze feiten het spel beter maken

Als je deze lijst hebt doorgenomen, kijk je waarschijnlijk anders naar The Last of Us. Het zijn niet alleen de schietpartijen of de enge Clickers die het spel bijzonder maken. Het zit hem in de kleine keuzes: de echte locaties, de improvisatie van de acteurs, de verborgen lach in de credits. De volgende keer dat je door Boston loopt of een medikit maakt, weet je dat er een heel team aan die scène heeft gewerkt. En dat maakt de ervaring alleen maar rijker.